Huis zonder boeken

HUIS ZONDER BOEKEN
De verhuizer Jan U van Jnfverhuizingen uit Brabant belde me regelmatig nadat ik info had opgevraagd. Dacht nog, dat is wel de beste marketing truc, mensen benaderen alvorens ze de grote stap zetten. Beetje psychologiserend je potentiele klanten bellen, samen de sfeer van Portugal proeven met de toekomstige expat, of deed hij dit soms alleen bij vrouwen. God mag het weten.

Nee, ik was al lang en breed in Portugal op het landgoed beland en de eerste vracht van Jnfverhuizingen arriveerde weliswaar aan de late kant, maar het was er al. 
Voordat het huis leeg zou zijn, wilde ik nog één keer een selectie van mijn boeken doen, om me thuis te voelen. Mijn vak is boeken, maak boeken, lees boeken, ontwerp boeken. Als kind las ik áltijd, zei mijn bezige moeder ietwat verstoord, in plaats van waarkn. Zelfs de jeugdbibliobus had geen boeken meer voorradig. Op het schoolreisje 2 de klas naar het Harzgebergte nam ik alvast uit de volwassen hoek, Lady Chatterly s minnaar, tot me, de leiding had dat natuurlijk niet in de gaten. 
Dus al de stukgelezen boeken: van Terug naar Oegstgeest, een hele vroege gids Parijs, gewonnen en verslonden van Knausgard, met romantische boodschap van Jean Paul Franssens, Vasalis natuurlijk, van ami Krol, alle geliefde prive domeintjes, mijn Potok, Paustovski, Canetti, Marai, Helga Ruebsamen, Elena Ferrante en dan nog de vele kunstboeken. Sommige van mijn uitgaven
Vrdin L en Amerikaanse buurman R die de huissleutel beheerde zouden de taak op zich nemen. 
De dozen vol boeken zijn aan de mannen van de verhuizer J overhandigd, die dan daarna een koffie met me wilde doen. Nooit nee gezegd, maar ook geen ja. Wat er gebeurd is, weet ik niet, maar opeens was verhuizer J mij vijandig gezind, en was er helemaal geen sprake meer van een vriendendienst. Of samen koffie drinken ahum. Er de ‘zooi’ was bovendien niet goed ingepakt, dat kon ik zien op de foto, slordig en onzorgvuldig. Dank L en R, nu voorbije vrienden, dat begrijpt u. En dan wel spullen zelf meenemen. Als de kat van huis is….
Maar wat nog erger was, hij vroeg daarbij een absurde prijs die de waarde van de vracht ver oversteeg. Zelfs zijn compagnon beweerde dat, en waarschuwde me. Ene Margritta schreef me dat haar dat ook was overkomen. Opeens begon hij dan grillige prijzen te vragen, nadat ze hem had verteld over haar nieuwe liefde uit Portugal. Ja hij gedroeg zich bij haar wraakzuchtig. Bij mij ook? maar ik had hem nog nooit gezien alleen gesproken. En ik had geen nieuwe liefde, of wel. ..Ondertussen is er ruim een jaar verstreken, en rouw ik om mijn verloren gegane boeken. Wat moet zo n proleet ermee? 

EEN HUIS ZONDER BOEKEN
De verhuizer Jan U van Jnfverhuizingen uit Brabant belde me regelmatig nadat ik info had opgevraagd. Dacht nog, dat is wel de beste marketing truc, mensen benaderen alvorens ze de grote stap zetten. Beetje psychologiserend je potentiele klanten bellen, samen de sfeer van Portugal proeven met de toekomstige expat, of deed hij dit soms alleen bij vrouwen. God mag het weten.
Nee, ik was al lang en breed in Portugal op het landgoed beland en de eerste vracht van Jnfverhuizingen arriveerde weliswaar aan de late kant, maar het was er al. 
Voordat het huis leeg zou zijn, wilde ik nog één keer een selectie van mijn boeken doen, om me thuis te voelen. Mijn vak is boeken, maak boeken, lees boeken, ontwerp boeken. Als kind las ik áltijd, zei mijn bezige moeder ietwat verstoord, in plaats van waarkn. Zelfs de jeugdbibliobus had geen boeken meer voorradig. Op het schoolreisje 2 de klas naar het Harzgebergte nam ik alvast uit de volwassen hoek, Lady Chatterly s minnaar, tot me, de leiding had dat natuurlijk niet in de gaten. 
Dus al de stukgelezen boeken: van Terug naar Oegstgeest, een hele vroege gids Parijs, gewonnen en verslonden van Knausgard, met romantische boodschap van Jean Paul Franssens, Vasalis natuurlijk, van ami Krol, alle geliefde prive domeintjes, mijn Potok, Paustovski, Canetti, Marai, Helga Ruebsamen, Elena Ferrante en dan nog de vele kunstboeken. Sommige van mijn uitgaven
Vrdin L en Amerikaanse buurman R die de huissleutel beheerde zouden de taak op zich nemen. 
De dozen vol boeken zijn aan de mannen van de verhuizer J overhandigd, die dan daarna een koffie met me wilde doen. Nooit nee gezegd, maar ook geen ja. Wat er gebeurd is, weet ik niet, maar opeens was verhuizer J mij vijandig gezind, en was er helemaal geen sprake meer van een vriendendienst. Of samen koffie drinken ahum. Er de ‘zooi’ was bovendien niet goed ingepakt, dat kon ik zien op de foto, slordig en onzorgvuldig. Dank L en R, nu voorbije vrienden, dat begrijpt u. En dan wel spullen zelf meenemen. Als de kat van huis is….
Maar wat nog erger was, hij vroeg daarbij een absurde prijs die de waarde van de vracht ver oversteeg. Zelfs zijn compagnon beweerde dat, en waarschuwde me. Ene Margritta schreef me dat haar dat ook was overkomen. Opeens begon hij dan grillige prijzen te vragen, nadat ze hem had verteld over haar nieuwe liefde uit Portugal. Ja hij gedroeg zich bij haar wraakzuchtig. Bij mij ook? maar ik had hem nog nooit gezien alleen gesproken. En ik had geen nieuwe liefde, of wel. ..
Ondertussen is er ruim een jaar verstreken, en rouw ik om mijn verloren gegane boeken. Wat doet zo n proleet ermee? 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s